Αρχαία Ελληνικά Λυκείου - Ασκήσεις για τους ονοματικούς τύπους του ρήματος

Εντοπίστε και χαρακτηρίστε συντακτικά τους ονοματικούς τύπους του ρήματος:

1. Οἱ ἄνδρες οἴοντοι δεῖν ἰέναι ὡπλισμένοι.
2. Ἔπεμψεν ἄνδρα εἰπεῖν ταῦτα.
3. Πάντες ὀλίγου δεῖν ἀπώλοντο.
4. Πάντες ὑμεῖς ὡς ἀπλῶς εἰπεῖν, γιγνώσκετε τἀληθῆ.
5. Ἀγησίλαος διά τό φιλόπονος εἶναι ἐθαυμάζετο.
6. Τοῖς πλουσίοις ἐγχωρεῖ τῶν ἀνθρώπων ὑβριστές εἶναι.
7. Τό ἀμαρτάνειν ἀνθρώπινόν ἐστι.
8. Οὐχ ἱκανός εἰμί φίλον ὡφελῆσαι.
9. Οἱ στρατιῶται ἤρξαντο τοῦ διαβαίνειν.
10. Τούτῷ διαφέρει ἄνήρ τῶν ἄλλων ζῴων, τῷ τιμῆς ὁρέγεσθαι.
11. Λύσανδρος ἁθροίσας τούς συμμάχους ἐκέλευσε βουλεύεσθαι περί τῶν αἰχμαλώτων.
12. Πολιτεία ἐστίν ἡ βουλευομένη περί ἁπάντων.
13.  Πείθου τοῖς νόμοις τοῖς ὑπό τῶν βασιλέων κειμένοις.
14. Οἱ βουλόμενοι στρατιῶται δύνανται οἲκαδε νῦν ἀπιέναι.
15. Πολλοί τῶν ἐνθάδε εἰρηκότων ἐπαινοῦσι τόν προσθέντα τῷ νόμῳ τόν λόγον τόνδε.
    
16. Ἡδέως δέ ταῦτα καί Ναυκλείδας, ἒφορος ὢν, ἢκουσεν.
17. Διά τί γιγνώσκων ὁ ἂνθρωπος τά κακά ὃτι κακά ἐστι, ὃμως αὐτά ποιεῖ;
18. Κῦρος ἃτε παῖς ὢν φιλόκαλος καί φιλότιμος ἣδετο τῇ στολῇ.
19. Οἱ πλεῖστοι ἡμῶν ὁλοφύρονται τάς ἐν τῇ νεότητι ἡδονάς ποθοῦντες καί ἀγανακτοῦσι ὡς μεγάλων τινῶν ἀπεστερημένοι.
20. Οἱ Λακεδαιμόνιοι προσβαλόντες τῇ πόλει αἱροῦσι κατά κράτος.
21. Ἑπτά ἡμέρας διετέλεσαν μαχόμενοι.
22. Καίπερ τούτων οὕτως ἐχόντων, ὅμως ἐρῶ πρός ὑμᾶς.
23. Ἐλθόντων τῶν πρέσβεων, μετά ταῦτα ἐβουλεύοντο.
24. Οἱ πεμφθέντες ὑπό Δαρείου τήν Ἑλλάδα πορθήσοντες ἀποβάντες εἰς Μαραθῶνα καί συμφοραῖς περιπεσόντες οἴχονται φεύγοντες ἐκ τῆς Ἑλλάδος.
25. Κατηγοροῦσί τινες ἡμῶν ὡς οὐκ ὀρθῶς βουλευομένων.
26. Ἀνίσταταί τις τοῦ Ξενοφῶντος κατηγορήσων.
27. Ἀναβαίνει οὖν Κῦρος λαβών Τισσαφέρνην ὡς φίλον.
28. Ἐπῆλθον βοῇ χρώμενοι.
29. Βοηθησάντων ὑμῶν, πόλιν προθύμως προσλήψεσθε.
30. Οὐκ ἒστιν ἡμῖν μή νικῶσι σωτηρία.
31. Ἂρξομαι ἀπό τῆς ἰατρικῆς λέγων.
32. Ἀπείρηκα βαδίζων καί τρέχων.
33. Ἀγησίλαος ἣδετο τιμώμενος ὑπό τῶν στρατιωτῶν.
34. Οἱ ἐμοί πρόγονοι οὐδέποτε ἐπαύσαντο τήν πατρίδαν εὐεργετοῦντες.
35. Πατρικός ἡμῖν φίλος τυγχάνεις ὢν.
36. Ἀθηναῖοι περιεώρων τήν χώραν ὑπό τῶν Μήδων πορθουμένην.
37. Τοῦτο οὐκ αἰσχύνομαι λέγων.
38. Δημοσθένης ἒχαιρεν ἀκούων ταῦτα.
39. Μένων ὁ Θετταλός δῆλος ἦν ἐπιθυμῶν πλουτεῖν ἰσχυρῶς.
40. Ὁ γελωτοποιός κλαίων ἐφαίνετο.

©Πένη Αποστολοπούλου

Αρχαία Ελληνικά Λυκείου - Ασκήσεις για το έναρθρο και άναρθρο απαρέμφατο (όλες οι χρήσεις)

1.      Κροῖσος ἐνόμιζε ἑαυτὸν εἶναι ἀνθρώπων ἁπάντων ὀλβιώτατον.

2.      Εἷς οἰωνὸς ἄριστος, ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης.

3.      Τὸ κακῶς ποιεῖν ἐστι ἀδικεῖν.

4.      Ἐπεθύμει γενέσθαι ἀνὴρ τὰ μεγάλα πράττειν ἱκανός.

5.      Αἰσχρόν καί ἂδικον τό πλεονεκτεῖν.

6.   Δημοσθένης μὲν ἦν δεινότατος λέγειν καὶ πολλάκις παρεῖχεν ἑαυτὸν συμβουλεύειν τοῖς Ἀθηναίοις.

7.      Ξενοφῶν καὶ Χειρίσοφος διεπράξαντο, ὥστε λαβεῖν τοὺς νεκρούς.

8.      Τοῦτο φημι εἶναι σωφροσύνην, τό γιγνώσκειν ἑαυτόν.

9.      Οἱ Πέρσαι ἠνάγκαζον τοὺς νέους μανθάνειν τοὺς νόμους.

10.   Ἄξιον ἦν τοῖς ζῶσιν πενθεῖν τοὺς τεθνεῶτας.

11.  Οἱ ἄριστοι ἄνδρες παρακελεύονται τοῖς πολίταις ὁμονοεῖν.

12.  Ἡ βουλή πρίν διαβουλεῦσαι κατελύθη.

13.  Τοσοῦτ’ ἀπέχω τοῦ λαβεῖν τι παρ’ ὑμῶν.

14.   Ἀρχίδαμος ἔμελλε δῃώσειν τὴν γῆν.

15.  Τὴν πόλιν καὶ τὴν ἄκραν φυλάττειν αὐτοῖς παρέδωκαν.

16.  ᾿Εμὲ παθεῖν τάδε, φεῦ!

17.  Καίτοι ἀληθές γε ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδὲν εἰρήκασιν.

18.  Πάντες γὰρ ἐπίστασθε ὅτι ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ δεινότερον ἦν πλουτεῖν ἢ ἀδικεῖν·

19.  Ὁμολογεῖται τήν πόλιν ἡμῶν ἀρχαιοτάτην εἶναι.

20.  Ἐκ τῆς χώρας οὐδέν εἴχομεν λαμβάνειν.

21.  Kαὶ ὑμᾶς δέ, ὦ παῖδες, οὕτως ἐξ ἀρχῆς ἐπαίδευον, τοὺς μὲν γεραιτέρους προτιμᾶν, τῶν δὲ νεωτέρων προτετιμῆσθαι·

22.  Οἱ Θηβαῖοι αἰτοῦσι τούς νεκρούς θάψαι.

23.  Ὧ ξεῖν', ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι.

24.  Ἔξεστιν ὑμῖν εὐδαίμονας γενέσθαι.

25.  Νέοις τό σιγᾶν κρεῖττόν ἐστι τοῦ λαλεῖν.

26.  Τίς οὕτως ἐστὶ δεινὸς λέγειν ὥστε σε πεῖσαι λέγων ὡς ἡμεῖς σοι ἐπιβουλεύομεν.

27.  Μένων ἠγάλλετο τῷ ἐξαπατᾶν δύνασθαι.

28.  Τοῦτο ὅμοιόν ἐστι τῷ ὀνειδίζειν.

29.  Ἄξιος αὐτοῖς ἐδόκεις εἶναι τοῦ ταῦτα ἀκούειν.

30.  Ἀντὶ τοῦ πόλις εἶναι φρούριον κατέστη.

©Πένη Αποστολοπούλου